میزان تأثیرگذاری قاعده لاضرر در تحقق خیار غبن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مربی گروه حقوق، دانشگاه پیام نور بروجن، تهران، ایران (نویسنده مسئول): Ali.mahmoudian66@gmail.com

2 عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور بروجن، مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه پیام نور تهران، ایران. amin.amani.b@gmail.com

3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی حقوق عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. moradivakilatlaw@gmail.com

چکیده

این مقاله پیرامون میزان تأثیرگذاری قاعده لاضرر در تحقق خیار غبن است، تردیدی نیست که به هنگام ظهور غبن، حق فسخ عقد برای شخص مغبون ایجاد می­شود. مقاله حاضر با بهره­مندی از روش توصیفی ـ تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه‌ای درصدد پاسخگویی به این سؤالات است که چه عواملی موجب می­گردد که بستر و مقتضی تحقق خیار غبن فراهم گردد، چه عواملی عناصر استمرار بقای خیار غبن هستند و در نهایت چگونه می‌توان تعارض قاعده لاضرر را با مفاد ماده 421 قانون مدنی برطرف نمود. مبانی خیار غبن را باید محدود به سه عامل دانست: تراضی متعاقدین، قاعده لاضرر و سوءاستفاده غابن، اما عناصر استمرار بقاء خیار غبن را بعد از تحقق این خیار در عالم اعتبار عبارت­اند از: اطلاق روایات، سؤاستفاده غابن، استقرار امنیت و سلامت قراردادی، اصل استصحاب و اراده ضمنی. در مورد تعارض ظاهری قاعده لاضرر و مفاد ماده 421 قانون مدنی باید این­گونه اذعان نمود که قاعده لاضرر شرط تحقق و حیات خیار غبن به حساب می­آید اما شرط استمرار بقای این خیار محسوب نمی‌شود به همین دلیل است که با پرداخت کلیۀ خسارات و مابه­التفاوت مبلغ قراردادی از طرف غابن به شخص مغبون این خیار ساقط نمی­گردد.

کلیدواژه‌ها