انتقال ارادی دین و قالب های حقوقی آن با نگاهی بر حقوق فرانسه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

ندارد

چکیده

پذیرش نهادهای حقوقی با ارزشی همچون عقد ضمان و عقد حواله در فقه اسلام و قانون مدنی
کشورمان، ناشی از نگرش مثبتی است که نظام حقوقی اسلام نسبت به امکان تصور جدایی دین(به
عنوان جنبه ی منفی تعهد) از شخصیت مدیون و به تبع آن امکان انتقال ارادی دین دارد. بر همین مبنا
در حقوق ایران با پذیرش مبانی انتقال ارادی دین،علاوه بر اینکه چهره های متنوعی از این تأسیس
حقوقی در قوانین مختلف از جمله قانون مدنی، قانون تجارت، قانون کار در قالب عقود معین یا نامعین
به چشم می خورد. لزوم اصلاح قانون مدنی و ایجاد عنوان مستقل انتقال دین با ویژگی های منحصر به
فرد خود درقالب ماده ی 10 قانون مدنی وبه عنوان عقدی نامعین،درر راستای ضرورت های اقتصادی و
اجتماعی ،از جمله ی موضوعاتی است که در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها